داشتم کامنت خصوصیای قدیمیو میخوندمرسیدم به کامنتای فاطمه با اسمای دکتر میثی، دموکرتیوس، دمو و.... چقدر مزخرف میگفتیم ..انقدم حرفامون رمزیه یه سریا رو کلی فکر کردم تا جریانش یادم اومد ://///اه خاک تو س

صبح یه فیلم از جنگلای ارسباران که اتیش گرفته دیدم دو تا اهو گیر افتاده بودن وسط اتیشراه فرار نداشتن هی به دور ورشون نگاه میکردن انقد گریه کردم اشک کم اوردمخدایا پس تو کجایی چرا نمیبینی چرا هیچکاری نمی

خستم از ادم بودن .... از ادم بودنخستم از دنبال حقیقت گشتنخسته از خراب شدن باورها خسته از خوندن تاریخ و جنایتایی که این اشرف مخلوقات(!) کردهخسته از دیدن وخوندن مصیبتای اندک ادمای خوبی که دنیا بهشون ر

جدی من چرا درسی مثل جبرو افتادم یه بار؟

آفرین بخاطر استاتیک

حالا چرا دفعه ی دوم با 14 پاس شدم؟

آفرین چون حال نداشتم 450 صفحه کتابو تو دو روز فرجه بخونم ^__^

پ.ن: خصوصی کامنت ندید سگ میشم -_- (به جز موارد خاص)

این تواناییو دارم که فیلم «دست های خالی» رو هزار بار ببینم

و هر بار بیشتر از دفعه ی قبل گریه کنم :(

اقای شکیبایی روحت شاد چطور تونستی این همه مظلوم باشی

تو نقش «امیرحسین»

خب بعد چند روز جون کندن واسه برگشتن به حالت عادی

بعد خبر خودسوزی یه دختر باید یه فیلم

با مضمون سوزوندن یه سگ برام بیاد تا گند بزنه به همه چی

خدایا من نخوام تو این لجن دونی بمونم کیو باید ببینم اخه

پیری خیلی ترسناکه به نظرم اینکه بشینی و البوم عکسای قدیمیتو ببینیاهنگای قدیمیتو گوش بدیخاطرات و دست نوشته های قدیمیتو بخونیوقتی پیر بشم به چی فکر میکنم؟به چیزایی که خواستمو نشد؟ خواستمو نرسیدم؟به خاطر

دربی فقط اونجاش که نمیدونستیم کی گل زده :))))

خنده های بعد پنالتی بماند :))) چقد خندیدم خدااا

************

واسم از این عکسا که از پیج ادم تو استادیوم عکس میگیرن، گرفتن *__*